هیچکس را بدیدمدی کوله باری از پشکل و پهن بر دوش، گرد شهر همی گشتی و سفت بگرفتی و هر کجا بردی از خود دور نکردی.

بدو گوفتم این چه باشد

گوفتا پهن

گوفتم بهر چی سفت گیری

گوفت قیمتش گزافش گشته همی

گوفتم پهن!!

گوفتا بلی، مگر ننگری که چه گزاف گشته میوه، از پهن باشد ، پهن،